Biorąc pod uwagę, że moje prowadzenie blogów zawsze kończy się wielką klapą nie spodziewajcie się nic wielkiego ;)
Kocham wakacje, ale jednak strach przed utratą bliskich osób jest trudny. Tu ktoś się przeprowadza, tam przenosi, jednym słowem- klasa lub jej brak.
Zawsze myślałam że będzie ktoś, kto pomoże mi w trudnych sprawach, przytuli, pogada ale się myliłam. Jako dziecko wiedziałam że to będzie ta osoba, która będzie ze mną do końca, jednak-klapa, drugi raz- też klapa. Od tego czasu boję się zaufać ludziom- jedyna osoba której ufam mieszka bardzo daleko, ale nadzieja na spotkanie jest. Od pewnego czasu jest osoba, która myślę, że może być dobrą przyjaciółką, ale nie nastawiam się na nic wielkiego.
Troszkę się rozpisałam, jednak musiałam to z siebie wyrzucić :*
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz